تاریخچه ماساژ توئینا

ماساژ توئینا یکی از روش‌های طب سنتی چینی می‌­باشد. در طب چینی اعتقاد بر این است که در بدن کانال‌هایی به نام مریدین وجود دارد. که انرژی حیات در آن‌‌ها در گردش است. در مقاله‌‌ی قبلی تحت عنوان «ماساژ تویینا چیست» توضیحات کامل داده شده است. در این مقاله توضیح مختصری در مورد تاریخچه‌ی این سبک آورده شده است.

مقدمه‌ای بر تاریخچه‌ی ماساژ توئینا

توئینا دارای تاریخچه‌ی بسیار قدیمی همراه با بازنگری و پیشرفت‌های فراوان می‌باشد. اولین تکنیک‌های ماساژ برای نیاز مردمانی که زندگی فیزیکی سختی داشتند ایجاد شد. برای مثال آن‌ها از تکنیک An که به معنای فشار دادن می‌باشد برای توقف خونریزی و از تکنیک Mo به معنای مالش دادن برای کاهش درد و تورم استفاده می‌کردند. شواهدی از تاریخ‌شناسان نشان می‌دهد که ماساژ، اولین بار در 2000 سال پیش مورد استفاده قرار گرفته است. استخوان‌های قدیمی باقی مانده نشان می‌دهد که شمن‌های زن که به Bi معروف بوده‌اند، مردم را با ماساژ درمان می‌کردند، سپس طب براساس کارهای شمن‌های آن زمان توسعه یافت که این افراد اولین دکترها در نظر گرفته می‌شوند.

اواخر سلسله‌ی Zhou :

در سال‌های (481-700 قبل از میلاد) متن‌هایی براساس پیشرفت ماساژ طب چینی که در آن زمان به آن Anwu می‌گفتند وجود داشت. در این متن‌ها، تکنیک‌های مختلف شامل تکنیک‌های تلفیقی ذکر شده بود. هم چنین در این متن‌ها، نام پزشکی به نام Bian Que که ترکیبی از طب سوزنی و ماساژ را برای درمان بیماری‌ها به کار می‌بست، آورده شده است. در این زمان، در نوشته‌های فیلسوف بزرگ زمان یعنی Lao zi ( نویسنده‌ی کتاب Dao De Jing ) گسترش ماساژ آورده شده بود.

طی سلسله Qin:

برای اولین بار 10 جلد کتاب تخصصی ماساژ به نام Huangdi Qibo Anmo shijuan در این زمان (207-221 قبل از میلاد) که جزئیات کار ماساژ توئینا را شرح داده بود، پخش کردید. متاسفانه این کتاب‌ها گم شد. در این زمان، کتاب Huangdi Neijing که تئوری‌های طب چینی و کاربرد طب سوزنی را ثبت کرده بود، منتشر شد که چندین فصل و بخش از این کتاب به ماساژ درمانی توئینا که شامل 12 تکنیک، اثرات درمانی آن‌ها و موارد استفاده‌ی تکنیکی آن‌ها بود، اختصاص پیدا کرده بود.

ماساژ شیاتسو

اواخر سلسله‌ی Han:

مرجع مهم بعدی در ماساژ چینی، مربوط به یک پزشک بزرگ به نام Zhang zhong Jing بود که در این زمان (220-142 بعد از میلاد) زندگی می‌کرد، او، اولین پزشک متخصص جهان بود که علاقه‌ی زیادی به بیماری‌های تب‌دار داشت و هم چنین اصولی را برای ترکیب دارو در طب چینی ایجاد کرد که یکی از موفقیت‌های بزرگ در طب گیاهی چینی است. او هم چنین اصولی را برای ترکیب روغن‌های گیاهی با ماساژ درمانی توئینا را برای بهبود اثرات درمانی، پایه‌گذاری نمود. به این پروسه، Gaomo (ترکیب روغن‌های گیاهی با ماساژ درمانی) نیز می‌گویند. Gaomo بیشتر برای دفع فاکتورهای خارجی که به سطح خارجی بدن حمله کرده‌اند مانند رطوبت، گرما، سرما، باد و خستگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سلسله‌ی Sui  و Tang:

در طی سال‌های (906-589 بعد از میلاد)، ماساژ درمانی شروع به بازنگری شد. بخش ماساژ درمانی در کلینیک‌های پزشکان ایجاد شد که آموزش و انجام ماساژ درمانی شکوفا شد. در این کلینیک‌ها، ماسورهای پزشک، مسئولیت درمان‌های روزانه و آموزش کسانی که با ماسورها و تیم‌های ماساژ کار می‌کردند را برعهده گرفتند. درمان توسط ماساژ و آموزش دانشجویان ماساژ بهبود گردید. فعالیت‌های صورت گرفته در این زمان‌ها، منجر به ایجاد ماساژی شد که امروزه به توئینا مدرن معروف است.

دکتر Sun Si Miau که در این دوران مشغول به فعالیت بود، 10 تکنیک بیشتر را در کتابش به نام The massage of Lao zi را برای اولین بار برای درمان بیماری‌های کودکان سیستمیک کرد. یکی از این تکنیک‌ها، قرار دادن گیاه بر روی نقاط طب سوزنی برای درمان و جلوگیری از بیماری در کودکان بود. او هم چنین در کتاب classic خود، درمان بیماری‌های ناشی از باد، سرما، رطوبت و گرما، کمبود یا افزایش با ماساژ درمانی را توضیح داد.

در طی این زمان، ماساژ درمانی توئینا شروع به گسترش در کشورهای دیگر، مخصوصاً ژاپن نمود. در سال 702 بعد از میلاد، همه‌ی دانشجویان پزشکی براساس قانون ملزم به آموزش ماساژ درمانی شدند. و تحت تأثیر فرهنگ قومی چین شروع به گسترش به کشورهای دیگر مانند کره، ویتنام و … قرار گرفت.

سلسله‌ی Song و YUan:

در سال‌های (1279-960 بعد از میلاد) و (1368- 1380 بعد از میلاد) آنالیز ماساژ طب چینی انجام شد و شکل اصلی ماساژ، درمان و اصلاح مفاصل و بخش‌های بیماری کودکان در مؤسسه‌ی پزشکان ایجاد شد.

سلسله‌ی Ming:

در سال‌های (1644- 1368 بعد از میلاد) دومین بازنگری ماساژ درمانی انجام شد. در این زمان، نام ماساژ طب چینی به علت این که Anmo همراه با مسائل جنسی بود، به توئینا تغییر پیدا کرد. نوشته‌های بسیاری در این زمان، مخصوصاً در توئینا مربوط به کودکان که بسیار مشهور هستند، نوشته شد. متخصصان Tuina از همه جای کشور چین همدیگر را ملاقات می‌کردند که در مورد روش‌های تشخیص، تکنیک‌ها و درمان‌ها بحث کنند.

سلسله‌ی Qing:

در طی سال‌های  (1912- 1644 بعد از میلاد) توئینا هم در سطح عموم و هم در سطح پزشکان گسترش پیدا کرد. در اوایل قرن بیستم، طب سنتی چینی به علت رقابت با طب غربی با مشکل مواجه شد. در یک زمانی به نظر رسید که طب سنتی چینی کاملاً از بین رفته است.

رسمیت یافتن ماساژ درمانی توئینا

در طی سال‌های 1912 تا 1948 میلادی، پزشکان که طب غربی را آموزش دیدند از ژاپن به چین بازگشتند و توصیه کردند که طب سنتی چینی ممنوع شود. خوشبختانه ، روز 17 مارچ 1929 میلادی براساس لابی انجام گرفته در شانگهای، به عنوان روز پزشک چینی معرفی شد و هر ساله جشن گرفته می‌شود.

کشمکش میان طب چینی و غربی تا مارچ 1935 – 1934 میلادی هنوز ادامه داشت. در این سال هیچ دارو، وسایل و تجهیزات جراحی وجود نداشت که دکترهای طب سنتی چینی، تعداد بسیار زیادی از سربازان که در جنگ آسیب و جراحت دیده بودند را با نتایج خیره‌آوری نجات دادند.

از آن زمان، طب سنتی چینی (TCM-Traditional Chinese medicine) جایگاه خود را، کنار طب غربی استوار ساخت و بخش‌های طب سنتی چینی شروع به پیشرفت کرد. در سال 1956، اولین دوره‌ی رسمی آموزشی توئینا در شانگهای شروع به فعالیت کرد. در سال 1974، بخش‌های آموزش Tuina در سراسر چین ایجاد شد. سال 1978 میلادی، همه‌ی بیمارستان‌ها، بخش‌های مختلف طب سنتی چینی را ایجاد کردند. مراکز آموزشی بین‌المللی برای طب سنتی چینی، در پکن، نانجینگ، شان دونگ و … تأسیس گردید. در سال 1987 میلادی، انجمن بین‌المللی چینی توئینا تأسیس گردید که ملاقات‌های منظمی را برای دکترهای Tuina برگزار می‌کند که تجربیات کلینیکی خود را با هم تقسیم کنند و مقالاتی را براساس کارهایشان ارائه می‌دهند.

تهیه کننده : میثم عسگری
استفاده از منابع، فقط با ذکر منبع بلامانع است.

1+

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *